Aan een boek beginnen, is het boek beëindigen

een boek beginnen, is het boek beëindigen

Ik geef toe. Het is iets raars. Alsof het nog niet moeilijk genoeg is een nieuw boek uit m’n boekenkast te kiezen én tijd te vinden om het te lezen. Nee, als ik dan een boek kies, dan moet ik het ook uitlezen. Hoe slecht het ook is.

Heb ik veel geduld dan? Nee, integendeel. Maar aan een boek beginnen, is een boek beëindigen. Dat zegt mijn hoofd. En ik kan niet anders dan dit ook uitvoeren.

Heb ik zeeën van tijd? Nee, integendeel. Het is altijd kiezen tussen minstens drie dingen die ik wil/zou moeten doen. En als lezen het dan wint, dan is het balen wanneer ik me weer met de “slechte” boek ik de zetel nestel.

Heb ik dan zoveel slechte boeken? Nee, integendeel. En gelukkig maar! Gemiddeld één keer per jaar gebeurt het dat ik in een derde van het boek zit en denk: ‘pfff, wat een slecht boek‘.

Toch worstel ik me erdoor.

Misschien hoop ik dat er plots iets verandert in het boek, een onverwachte wending. Waardoor het plots toch spannend, of romantisch wordt.

Maar eerlijk, ik denk dat dit gewoon iets “van mij” is. Een karaktertrek, een persoonlijke eigenschap. Als kind hoorde ik af en toe wel ‘als je ergens aan begint, dan moet je dat afwerken‘.

Akkoord, dat is een goede raad. Maar misschien niet bij boeken lezen.

Er zijn ongetwijfeld zoveel goede boeken, en er is steeds zo weinig tijd. Zou ik dan toch eens proberen om het volgende slechte boek tijdig aan de kant te schuiven en me te verliezen in een goed boek?

Een werkpuntje voor het volgende jaar misschien…

Maar wat doe ik dan met de status van het boek op Goodreads?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.